| Ik kan niet zonder. |
28 februari
De WK afstanden 2011 op de hernieuwde ijsbaan van Inzell is mijn nieuwe uitdaging. Maar dat is niet alles want in 2012 lonkt ook nog het WK in Heerenveen. Het schaatsen zit bij mij diep van binnen en ik kan en wil nog niet verder zonder de door mij zo geliefde sport. Wel gaat en moet het anders worden.
Hier in Vancouver heb ik de intentie naar mijn sponsor VPZ uitgesproken om onder leiding van Erik Bouwman de zomer in te gaan. Het team heeft het afgelopen seizoen prachtige resultaten neergezet met dit begeleidingsteam. De afgelopen 4 jaar heb ik mij zo intensief gefocust op mijn afstanden, de 5 en 10 km, dat ik dat niet meer trek. De komende periode wil ik gebruiken om te zorgen dat ik de komende 2 jaar in een nieuwe omgeving kan werken aan topprestaties. Het liefste doe ik dat dus als voorwaardig lid van de ploeg VPZ en met veel mensen om mij heen.
In die nieuwe situatie wil ik graag mijn evaring en kennis overdragen aan de nieuwe generatie. De afgelopen vier jaar in Duitsland heb ik absoluut een hoop geleerd maar het is tijd voor wat... |
|
| Mijn Brons en Nicoliens Goud! |
26 februari. De laatste afstanden zijn verreden en de heren-teampersuit lieten zien hoe goed ze zijn. Het niveau was zo hoog op de spelen dat één kleine hapering goud kan kosten. Wat een kleine verschillen op de streep; wie had ooit verwacht dat de Japense dames 0,02 sec tekort zouden komen op goud. Nederland wint brons, ondanks dat het anders voelt.
Nicolien daarentegen sloot zich af van de de regen tijdens haar runs en met alleen een paar piepkleine foutjes konden haar tegenstanders haar niet van het goud af houden! Wat gaaf! Onze winter gaf sneeuw en in de regen in Vancouver wint Nikki het eerste Olympische sneeuwgoud voor Nederland.
Mijn bronzen medaille voelt zonder meer goed aan. Niet in het ritme komen en na 12 ronden de knop omzetten om dan maar hard te knokken voor elke seconde. In Salt Lake City liet ik na een slecht begin mijn kop hangen en nu was het juist die mentale les die de knop deed omzetten. Niet perfect maar de gedachte naar het Salt-Lake drama tijdens mijn rit, leverde uiteindelijk nu Brons op.
En na vier Olympische Spelen in het bezit van brons, zilver en goud.........ik vind het een mooi rijtje!
|
|
| Back in Town! |
Olympic Village Vancouver, 19 februari.
Na mijn 5 km ben ik bij Dolf van der Wal zijn halfpipe training gaan kijken en de finale van de boardercross.
Pfff, wat een hoge schans bij de finish…
Daarna heb ik het Olympisch dorp verlaten om even de spanning en de beveiliging in het dorp te ontlopen. Heerlijk om wakker te worden aan de Pacific. ‘s Middags met 20C lunchen aan de boulevard en een fietstraining op de Amerikaanse wegen.
Mijn krachttraining deed ik aan de rand van het zwembad, evenals zo'n 60 dames op leeftijd die aan aquajogging deden. Graag gingen deze dames op de foto met een Olympiër. Had ik even geluk dat de instructrice minimaal 30 jaar jonger was dan haar pupillen en ook op de foto wilde ;-) !
's Avonds genoten van het diner van moeders…gekookte aardappelen!
Toch weer heerlijk om in het dorp terug te komen. En nu de laatste voorbereiding voor de 10!
|
|
| Gevangen door Koreaan |
De rit was prima opgebouwd, precies zoals ik het van tevoren had bedacht, en dan moest ik het in de laatste 5 rondes afmaken. Alleen zat Lee mij daar in de weg op de wissel en daardoor kon ik mijn versnelling niet goed doorzetten. Steeds moest ik oppassen voor de wissel en hem niet meenemen maar hij reageerde goed en sloot mij op. In de laatste ronde laat ik 2/10 liggen voor de 4e plaats en die ene seconde op Skobrev had ik kunnen pakken door naast Lee te blijven en dan had ik dus sneller moeten starten.
Tja......achteraf.......dan pak ik zo'n seconde wel maar Lee heeft mij volledig verrast en niet alleen mij. Nu eerst even genieten van de Olympische Spelen en dan op naar 23 februari voor de 10 km.
Nog even een extra noot: onze ijsclub Nut en Vermaak heeft vandaag de Kees Jongert Bokaal in Haarlem gewonnen! Echt een unieke prestatie en het geeft mij hier een heerlijk gevoel te weten dat er veel talent is in mijn club de komende jaren! |
|
| Prachtig weer in Richmond. |
8 februari. De eerste week in Vancouver is achter de rug en over minder dan een week zijn de eerste wedstrijden alweer gereden. Afgelopen zaterdag nog een kleine test gereden met een 3.46.86 als eindtijd. Het was erg stil op de baan en zelf een speaker was er niet. Technisch liet ik me niet van m'n beste kant zien maar reken maar dat ik volgende week scherp ben en dan zal alles samenvallen.
De afgelopen week was het heerlijk weer voor verschillende fietstochtjes langs de grote oceaan. Overigens is mijn mountainbike verkozen tot Mountainbike-bike van 2010, en dat is zeker niet onverdiend. In Richmond worden we regelmatig aangesproken over ons Heineken Huis en de 400 NS-fietsen die gaan rijden. Richmond leeft en zal de komende weken genieten van een heerlijke schaatssfeer. Gisteravond zijn we verrast door de kookkunsten van onze vrouw des huis, een heerlijke maaltijd werd ons voorgeschoteld. Dinsdag nemen we onze intrek in het dorp waar we in de massa onze maaltijd tot ons nemen en zullen dan met plezier terugdenken aan deze avond! Maar aan het einde van de week hebben we eerst hele andere dingen aan ons hoofd! Klik hier voor de meest recente foto's! |
|
| Welkom in Vancouver. |
| 1 Februari. Afgelopen vrijdag zijn we aangekomen in Vancouver, of eigenlijk in Richmond want daar hebben we een woning gehuurd. Wij wonen met de VPZ-ploeg in een huis, slechts 10 minuten van de ijsbaan af, eten heerlijk in huiselijke sfeer en hebben allemaal onze eigen kamer. Zondag hebben we het Olympisch ijs betreden en de hal is al volledig aangekleed. Toch is het vreemd om hier nu al te zijn en nog 14 dagen op de wedstrijden te moeten wachten maar door de ontspannen omgeving in het vissersdorpje en de regenachtige dagen hier voel ik me hier net zo thuis als in Holland! Oh ja, het HHH (Holland Heineken House) is al aardig opgebouwd. Helaas kunnen we nog niet naar binnen...dus het wordt s'avonds nog lekker een restaurant! |
|
| De ploeg krijgt vorm. |
23 Januari. De ploeg begint vorm te krijgen, de Olympische welteverstaan. Thijsje Oenema pakte haar laatste kans op de 500m. Jorien Voorhuis kon in Collalbo het goede nieuws vernemen van onze ploeggenoot en tegelijk dat zij ook mag starten op de 5.000m en de Team-persuit. VPZ met 4 rijders in Vancouver (terwijl Jan Blokhuijsen ook nog kans maakt). Vanuit het Duitse kamp ook goed nieuws. Robert Lehmann is ook toegevoegd aan de ploeg voor de 1500m en 5km. Voor de Team-persuit hebben de Duitsers zich helaas niet kunnen plaats. Robert zal samen met Samuel Schwarz, Nico Ihle, Patrick Bekert en Marco Weber het Schwarz-Rot-Gelbe verteidigen.
Inmiddels heb ik het zonnige Collalbo verlaten en ben via Erfurt onderweg om nog een paar dagen in Nederland te zijn. Woensdag zal ik 2 basisscholen bezoeken om de Olympische vlam te doen ontwaken bij de kinderen uit groep 7 en 8. Dan de laatste voorbereidingen treffen om fit af te reizen naar Vancouver. |
|
| De rust is wedergekeerd! |
15 januari 2010. Na de spanning voor het OKT, de kerst en het nieuwe jaar ben ik dan nu eindelijk in de bergen aangekomen. De kwalificaties zijn erg goed gegaan en ik heb de doelstelling zeker bereikt. In een zinderde race met Carl bereikte ik de streep in 6.14 min op de 5km: alleen Sven was ooit maar 1x sneller geweest. Alleen was mijn rug nog niet bereid om deze inspanning te leveren. Na de vlucht uit Salt Lake heb ik deze overbelasting opgelopen en die moesten we weer op tijd fit krijgen voor het OKT. Rien Smulders en Hans Kocks hebben in deze periode voor het OKT hard gewerkt om mijn rug fit genoeg te maken. Ook voor de 10km deden ze het weer en met 12.53 min. rij ik ‘gewoon’ een persoonlijk record. Daarna in winterse omstandigheden een weekje bijkomen in Berlijn om vervolgens in Collalbo de rust te vinden en via een skitour van het uitzicht op 2400m hoogte te genieten. Het ijs wordt met de dag beter in dit schaatsdorp waar ik 4 jaar terug mijn grootste zege voorbereidde…..
|
|
| Blijf vliegen! |
GEFELICITEERD BOB!!! |
|
| Van een ijzig Berlijn naar een wit Nederland |
20 december. De winter heeft toegeslagen en Nederland is onder een witte laag sneeuw bedekt. Schaatsen op natuurijs blijft hierdoor helaas lastig. Toch gaan mijn voorbereidingen door in de ijshal van Berlijn, waar het oude imposante scorebord wordt vervangen en de ‘publieksingangen’ worden voorzien van isolatie. Wat een timing om dat nu te doen: buiten -15C en daardoor zakt de temperatuur binnen tot een graad of 3C. Toch wilde ik kijken wat ik waard was na de Noord-Amerika reis. Onder winterse omstandigheden blijkt de kwaliteit van het ijs buitengewoon en verbeterde ik het baanrecord op de 3 km tot 3.45,79. In oktober zette ik al 3.44,40 op de klokken maar door het inhalen van mijn tegenstander moest ik uitwijken en werd gediskwalificeerd omdat ik kort op het rechte eind door de verkeerde baan reed. Nu eindelijk dan een erkend baanrecord op de baan waar ik al 4 jaar train! Woensdag gaan we kijken of mijn vlucht naar Nederland doorgang kan vinden want door de ijsregen in Berlijn ligt ook hier het verkeer stil. Op Schiphol hebben ze het nu weer redelijk onder controle maar ik ben benieuwd. Mijn reserveschaatsen heb ik gelukkig in Nederland liggen… geniet van de kerstdagen!
|
|
